กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ได้ยินคำพูดของศิษย์พี่หญิงจ้าวอิงอิง เซียวสิงอวิ๋นก็แอบขำในใจ
แต่ภายนอกกลับแกล้งทำเป็นตกใจมาก “ทำไมล่ะ เรือใหญ่ขนาดนั้น ออกเรือไปกับเธอคนเดียวจะไม่เปลืองเกินไปหน่อยเหรอ? ออกไปหนึ่งเที่ยว อย่างน้อยก็ต้องเติมน้ำมันสองสามหมื่นหยวนเลยนะ”
“โอ้ย ก็ไม่ถึงกับเปลืองเกินไปหรอกน่า อย่างมากก็แค่ปลาที่ฉันตกได้ไม่เอา ให้เธอหมดเลย ถ้าเธอกลัวเปลืองน้ำมัน เราก็ไม่ต้องไปไกล แค่ตกปลาใกล้ชายฝั่งก็ได้”
“ฮ่า ๆ อย่างนี้ก็เกรงใจแย่สิ ดูท่าศิษย์พี่หญิงชอบตกปลาจริง ๆ ไม่สนใจว่าจะจัดการปลาที่จับได้ยังไง อืม ในเมื่อเธอพูดแบบนี้ ฉันก็ได้แต่ฝืนใจยอมรับ”