กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอได้ยินคำพูดของหวังเจ๋อ เซียวสิงอวิ๋นก็แอบระวังตัว ท่าเรือนี้ไม่มีกำแพงที่ลมไม่สามารถพัดผ่านได้จริง ๆ ด้วย เรื่องอะไรก็ปิดไม่มิด
ตอนขายปลาเมื่อวานนี้ ต้องมีคนยืนดูอยู่เยอะแน่ ๆ พวกพ่อค้าปลาแค่มองน้ำหนักปลาที่จับได้แวบเดียว ก็กะราคาที่ขายได้ออกแล้ว
แต่ถึงจะกะได้ เซียวสิงอวิ๋นก็ไม่ยอมรับอยู่ดี
เซียวสิงอวิ๋นพูดอย่างมั่นใจ “จะไปมีสักหลายแสนได้ยังไง อย่าไปฟังพวกพ่อค้าปลาแถวท่าเรือพล่ามสิ พวกเราออกทะเลสองสามวัน รวมกันยังจับปลาได้แค่สองสามพันจินเท่านั้น แบ่งกันเสร็จแล้ว แต่ละคนก็ได้แค่หลักหมื่นหยวน ดีกว่าตกปลาใกล้ชายฝั่งนิดหน่อยเอง”
หวังเจ๋อมองด้วยแววตาฉลาดหลักแหลม พูดอย่างสงสัย “นายเดาสิ ว่าผมจะเชื่อไหม”