เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เซียวสิงอวิ๋นเกือบหัวเราะออกมาด้วยคำพูดของจ้าวอิงอิง ศิษย์พี่หญิงคนนี้คบได้ ถ้าเขาอยากฆ่าใคร เธออาจยื่นมีดให้เอง
แต่เขาก็ยังส่ายหน้า “ช่างเถอะ ผมเป็นคนใจอ่อนมาตลอด ปกติยังไม่กล้าฆ่าไก่เลย จะฆ่าฉลามได้ยังไง? อีกอย่าง ผมก็ไม่ค่อยชอบกินครีบฉลาม แค่เห็นพวกมันไล่ปลาจนหนีหมดก็หงุดหงิดนิดหน่อยเท่านั้น”
เซียวสิงอวิ๋นไม่ชอบกินครีบฉลามจริง ๆ แต่ก่อนเคยกินสองสามครั้ง รู้สึกเหมือนวุ้นเส้น ไม่มีรสอะไร กินหมี่หลัวซือเฝิ่นสักชามยังดีกว่า
จ้าวอิงอิงทำปากยื่น “ศิษย์น้องชายดีทุกอย่าง แค่ใจอ่อนเกินไป ไก่ก็ช่าง ปลาก็ช่าง ขอแค่กวนฉัน ฉันก็จัดการไม่ยั้ง”
ซ่งอันฉีก็เห็นด้วยอย่างยิ่ง “ใช่เลย อาหยุนเป็นคนไม่ชอบเห็นเลือดจริง ๆ ตอนออกทะเลตกปลาครั้งก่อน ฉันพูดจนปากเปียกปากแฉะกว่าเขาจะยอมให้เห็นเลือด”