กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เซียวสิงอวิ๋นรู้ว่าจ้าวซานสุ่ยที่คลุกคลีอยู่กับสามพี่น้องหวังเหล่าหู่ก็แค่ลูกสมุนไร้ความกล้า เมื่อก่อนไม่น้อยที่อาศัยบารมีพวกนั้นรังแกตัวเองกับพี่ชาย
เขากวาดตามองท่าทางเจ้าเล่ห์ร้ายกาจของจ้าวซานสุ่ย พูดอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “ฝันไปเถอะ? ถ้าผมเรียกให้ขึ้นเรือ นายกล้าหรือเปล่า?”
จ้าวซานสุ่ยหน้าดำลง โกรธว่า “เฮ้ย ๆ คนอะไรล้อเล่นไม่ได้เลยหรือไง? ถึงนายจะอ้อนวอนให้ผมขึ้นเรือ ผมก็ไม่ขึ้นหรอก”
เซียวสิงอวิ๋นหัวเราะเย็น “ผมสนิทกับนายมากหรือไง? มาเล่นมุกกับผม นายไม่มีสิทธิ์ ลองไปถามหวังเหล่าหู่ดูสิ ตอนนี้เขากล้าเล่นมุกแบบนี้กับผมไหม?”