กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หวังเจ๋อตาลอยไร้แวว ได้แต่มองเซียวสิงอวิ๋นแล่นเรือมาถึงจุดตกปลาเมื่อวาน
ที่นั่นไม่เพียงมีเรือกู้ขึ้นจากน้ำหลายสิบลำจอดกระจัดกระจาย ยังมีเรือตกปลาอีกสิบกว่าลำที่มามุงดูเรื่องชาวบ้าน
ดูท่ากัปตันเรือขี้เสือกที่มีรสนิยมพิลึกอย่างเซียวสิงอวิ๋นจะไม่ใช่น้อยเลย ไม่รู้จริง ๆ ว่าพวกเขาต้องการอะไร
“อาหยุน น่านน้ำแถวนี้คึกคักขนาดนี้ เราจะตกปลาได้เหรอ?”
“ผมแค่มามุงดูเรื่องชาวบ้านเฉย ๆ จะตกปลาได้หรือไม่ได้ก็ไม่ค่อยสำคัญ”
“เชี่ยเอ๊ย แต่ผมนะมาตกปลา และจ่ายค่าตั๋วเรือให้นายแล้วด้วย”
“งั้นผมคืนเงินให้ นายกระโดดลงทะเลว่ายกลับไปเองไหมล่ะ?”
“……” หวังเจ๋อแสดงสายตาฉลาดแบบหมาฮัสกี้จอมป่วนออกมาทันที ยืนตัวแข็งอยู่ตรงนั้น