เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่เซียวสิงอวิ๋นมาถึงหาดโคลน ชายทะเลยังมีคนไม่กี่คน เพราะไม่มีใครรู้ว่าไต้ฝุ่นจะผ่านไปเมื่อไหร่ ไม่มีใครตั้งนาฬิกาปลุกไว้เป็นพิเศษ
จู่ ๆ ลมก็หยุดพัด และบังเอิญถึงเวลาน้ำลงพอดี ผู้คนจึงรีบวิ่งมาที่ชายทะเลเพื่อหาของทะเล
ใต้เท้าเต็มไปด้วยหอยเธอรมและหอยชนิดต่าง ๆ กับหอยสังข์ทะเลเป็นหย่อม ๆ แม้ส่วนใหญ่จะเป็นเปลือกเปล่า แต่ส่วนที่ยังสด ๆ อยู่ก็มีจำนวนมากจนน่าตกใจ
ปกคลุมหาดโคลนที่เต็มไปด้วยโคลนเอาไว้เป็นชั้น ๆ ตรงกลางมีปลาและกุ้ง ปู หนอนทะเลปนอยู่จำนวนหนึ่ง
“เลือกของมีค่าเก็บสิ อย่าไปเก็บพวกหอยเธอรมหอยสังข์ทะเลอะไรนั่นเลย” เซียวสิงอวิ๋นสั่งเสียงหนึ่ง แล้วก็พุ่งเข้าไปในหาดโคลนที่เต็มไปด้วยเปลือกหอยราวกับภูเขา
ใต้เท้ามีอะไรบางอย่างดิ้นและขยับ เข้าไปแหวกดู ปรากฏว่าเป็นกุ้งมังกรตัวใหญ่หนัก 2-3 จิน กำลังโบกก้ามอยากหนี
เซียวสิงอวิ๋นตาสว่างวาบ ในพริบตาก็คีบมันไว้แล้วโยนลงถังน้ำ