เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฮ่อเทาได้ยินว่าหนุ่มข้าง ๆ คนนี้ เมื่อวานซืนอัดเฮ่อเฉียง นักเลงประจำหมู่บ้านของตัวเองจนไม่เหลือคราบ ก็ตกใจมาก
แต่ในใจยังสงสัยอยู่บ้าง เพราะเฮ่อเฉียงคนนั้นต่อสู้เก่งมาก นิสัยก็แข็งกร้าว ในหมู่บ้านซีคังไม่มีใครกล้ายุ่งกับเขา
ถ้าเฮ่อเฉียงเสียเปรียบ เขาจะไม่แก้แค้นได้ยังไง?
เพราะเฮ่อเฉียงอยู่ได้ดีในหมู่บ้านชาวประมงรอบ ๆ มีพวกเพื่อนกินเพื่อนเที่ยวเต็มไปหมด แม้แต่สามพี่น้องหวังเหล่าหู่แห่งหมู่บ้านซาผู่ก็มักชวนเขากินเหล้า
“แค่เขาน่ะเหรอ? ไอ้หนุ่มหน้าขาวหน้าตาหวานแบบนั้น จะสู้เฮ่อเฉียงได้เหรอ?” เฮ่อเทาเบะปาก กระซิบตอบเพื่อน แสดงความไม่เชื่อ
“เฮ่อ ๆ พูดได้แค่นี้ จะเชื่อไม่เชื่อก็ตามใจ” คนนั้นหัวเราะแปลก ๆ ทีหนึ่ง ไม่พูดจูงใจอีก
ผิวสีทองแดง ร่างใหญ่แข็งแรงของเซียวสิงอวิ๋น กลับถูกเขาพูดว่าเป็นหนุ่มหน้าขาว ในเมื่อตาก็ไม่ดี ปากก็แข็ง โดนอัดก็สมควรแล้ว