กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ที่นี่เป็นหาดโขดหินชายทะเล ตกปลาทุกวันใครมาก่อนก็ได้ก่อน ตั้งแต่เมื่อไรมีจุดตกปลาเฉพาะตัวกัน?
ตกปลาแค่นี้ยังโมโหหงุดหงิดขนาดนี้ พูดภาษาคนสักคำก็ไม่ได้ โดนตบสักฉาดสมควรแล้ว
นิสัยของเซียวสิงอวิ๋นยิ่งเหมือนงูทะเลเข้าไปทุกที หงุดหงิดง่ายมาก
“แกเป็นใครกันแน่วะ? จุดตกปลาเฉพาะตัวอะไรของแก? นี่มันทะเลหลวง ไม่ใช่บ่อตกปลาเอาเปรียบของบ้านแก”
“บนก้อนหินใต้ก้นแกมีชื่อฉันสลักอยู่ หลายวันมานี้ฉันตกปลาที่นี่ตลอด แกว่ามันเป็นจุดตกปลาเฉพาะตัวของฉันไหมล่ะ?”
เซียวสิงอวิ๋นลุกขึ้นยืน มองตรงที่ตัวเองนั่งอยู่ พบว่ามีชื่อหนึ่งสลักเขียนไว้อย่างเบี้ยว ๆ จริง ๆ
“แกชื่อเฮ่อเฉียงเหรอ? ฟังดูคุ้น ๆ นะ……แต่จะเป็นยังไงล่ะ ตำแหน่งนี้วันนี้เป็นของฉันแล้ว ไม่พอใจก็กัดฉันสิ!”