เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 232
จวินหลีหยวนไม่รู้ว่าเป็นเพราะเหตุใด เมื่อเขามองเห็นด้ายเส้นสีเทาขาวเส้นนี้ หัวใจของเขาก็เจ็บแปลบขึ้นมาอย่างกะทันหัน ราวกับว่าได้สูญเสียสิ่งสำคัญบางอย่างไป อีกทั้งในความจำของเขาก็ไม่มีข้อมูลใดเกี่ยวกับด้ายเส้นนี้เลยแม้แต่น้อย
เขาไม่รู้ว่าด้ายสื่อรักเส้นนี้ปรากฏขึ้นบนมือของเขาตั้งแต่เมื่อใด หรือมีผู้ใดแอบผูกมันไว้บนมือของเขากันแน่โดยที่เขาไม่รู้ตัว
ม่อจวินเห็นด้ายสื่อรักที่เปลี่ยนสีไปแล้ว สีหน้าของเขาก็พลันดำมืดลงทันที เรื่องด้ายสื่อรักนี้เขารู้ดียิ่งกว่าผู้ใด เมื่อเห็นแวบเดียวเขาก็รู้ทันทีว่าเป็นหลีเฉินที่ปันใจไปก่อน เมื่อเชื่อมโยงกับเรื่องที่หลีเฉินเคยมาขอร้องด้ายสื่อรักจากเขาในอดีต รวมเข้ากับท่าทีของอีกฝ่ายในยามนี้
ม่อจวินหน้าดำคร่ำเครียด ยามนี้เขาไม่อยากจะพบหน้าคนผู้นี้อีกต่อไปแล้ว จึงเอ่ยปากขับไล่จวินหลีหยวนออกไป "ข้ารู้เรื่องแล้ว เจ้ากลับไปได้"