บทที่ 207

บทที่ 207

ในตอนที่ม่อซางกำลังเตรียมกระบวนท่านี้อยู่ เย่เสี่ยวเสี่ยวและคนอื่นๆ ต่างก็สังเกตเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงนี้กันหมดแล้ว พวกเขาเพียงแค่เห็นว่ามีคนกำลังต่อสู้กันอยู่ที่นี่ จึงเป็นไปไม่ได้เลยที่จะหลบเลี่ยงแล้วเดินอ้อมไปทางอื่น

กระบวนท่าของม่อซางนั้นไม่ต้องใช้เวลาเตรียมตัวนานจนเกินไป เรียกได้ว่าสามารถเตรียมพร้อมเสร็จสิ้นได้ในชั่วพริบตา

ในเวลานี้หยานซางเองก็สัมผัสได้ถึงความไม่ธรรมดาของกระบวนท่านี้เช่นกัน มันทำให้เขารู้สึกถึงความสั่นคลอนและภัยคุกคามชนิดหนึ่ง ทว่าต่อให้เขาอยากจะหนีตอนนี้ก็ไม่ทันเสียแล้ว ทั้งตัวเขาและเย่ชิงเสวี่ยต่างก็ถูกกระบวนท่านี้ล็อกเป้าเอาไว้จนไม่มีทางหนีพ้น

เย่ชิงเสวี่ยมีพลังฝีมือไม่แข็งแกร่งเท่าหยานซาง ทว่านางก็สัมผัสได้ถึงอันตรายเช่นกัน เพียงแต่นางกลับมีความรู้สึกว่า ไม่ว่าตนเองจะหนีอย่างไรก็ไม่มีทางหลุดพ้นไปได้