บทที่ 190

บทที่ 190

นับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ข้างกายของเย่ชิงเสวี่ยก็มักจะมีเงาร่างของหยานซางคอยติดตามอยู่เสมอ ในช่วงแรกๆ เย่ชิงเสวี่ยยังไม่ค่อยคุ้นชินกับการที่มีคนผู้หนึ่งเพิ่มขึ้นมาข้างกายกะทันหันนัก ทว่านานวันเข้า นางก็เริ่มคุยโวและคุ้นชินกับการมีหยานซางคอยอยู่เป็นเพื่อนแล้ว

ยามนี้หยานซางรู้สึกสนใจเย่ชิงเสวี่ยขึ้นมาจริงๆ เสียแล้ว แน่นอนว่ามันเป็นเพียงความสนใจเท่านั้น หาได้มีความรู้สึกรักใคร่อื่นใดไม่ นี่ถือเป็นครั้งแรกที่เขาได้พบเจอคนที่น่าสนใจถึงเพียงนี้ ก่อนที่ความสนใจของเขาจะมลายหายไป เขาย่อมไม่มีทางจากไปไหนอย่างแน่นอน

เย่เสี่ยวเสี่ยวเองก็พอจะล่วงรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นกับเย่ชิงเสวี่ยอยู่บ้าง แม้ว่าเนื้อเรื่องส่วนใหญ่จะพังทลายเสียหายไปหมดแล้ว แต่ทิศทางภาพรวมของเนื้อเรื่องก็ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง ดังนั้นนางจึงพอจะคาดเดาได้เลาๆ ว่าหลังจากนี้จะเกิดเหตุการณ์ใดขึ้นกับเย่ชิงเสวี่ยบ้าง