บทที่ 177

บทที่ 177

พวกเขากลับไม่รู้เลยว่า ห่างจากที่นี่ไปไม่ไกลนัก มีคนผู้หนึ่งเฝ้ามองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมดไว้จนสิ้น และคนผู้นั้นก็คือเย่เสี่ยวเสี่ยวเอง

นางมองดูละครที่ตนเองเป็นผู้กำกับจบลงอย่างสมบูรณ์แบบ การแสดงของคนพวกนั้นนางก็ค่อนข้างพึงพอใจ ไม่นึกเลยว่าองค์ชายรองผู้นี้จะให้ความร่วมมือมากกว่าที่นางจินตนาการไว้เสียอีก

คล้ายกับว่านางนึกถึงเรื่องบางอย่างขึ้นมาได้ มุมปากจึงปรากฏรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ หากตอนนี้เถาหรานและคนอื่นๆ อยู่ที่นี่ พวกเขาจะต้องส่งสายตาเดินทางโดยสวัสดิภาพไปให้องค์ชายรองผู้นี้อย่างแน่นอน

เพราะพวกเขารู้ดีว่า ตราบใดที่เย่เสี่ยวเสี่ยวเผยรอยยิ้มเช่นนี้ออกมา จะต้องมีคนซวยอย่างแน่นอน อีกทั้งจุดจบก็ไม่มีทางออกมาดีเป็นแน่