บทที่ 165

บทที่ 165

ม่อซางเร่งรีบเดินทางอย่างเต็มที่ ทว่าเนื่องจากเป็นร่างแยก พลังตบะจึงไม่ได้สูงนัก ดังนั้นเขาจึงต้องใช้เวลาอยู่พักใหญ่กว่าจะเดินทางมาถึงสถานที่ที่เขารู้จัก ทว่าเมื่อมาถึง กลับพบว่าที่นี่ดันมีกลิ่นอายของเผ่ามารหลงเหลืออยู่ เพียงแต่กลิ่นอายนั้นเบาบางจนเกินไป หากไม่สังเกตให้ดีก็คงจะมองข้ามไปแล้ว

เขาไม่คาดคิดเลยว่าสถานที่กันดารเช่นนี้ จะยังมีร่องรอยของเผ่ามารปรากฏขึ้นได้ ดูท่าการเคลื่อนไหวของเผ่ามารจะยิ่งถี่ขึ้นเรื่อย ๆ เสียแล้ว เขายังคงอยู่สำรวจร่องรอยของเผ่ามาร ณ ที่แห่งนี้ต่ออีกหลายวัน ทว่ากลับไม่พบอะไรเลยแม้แต่น้อย กลิ่นอายของเผ่ามารเหล่านี้ราวกับเป็นเพียงสิ่งตกค้างเอาไว้เท่านั้น