บทที่ 132

บทที่ 132

เย่เสี่ยวเสี่ยวและสหายทั้งสี่คนเมื่อออกจากทางใต้ของเมืองแล้ว ก็ไม่ได้กลับไปที่โรงเตี๊ยม แต่พากันมุ่งหน้าไปยังจวนเจ้าเมือง เมื่อม่อซางรู้ว่าเย่เสี่ยวเสี่ยวกับพวกกำลังสืบสวนอย่างจริงจัง เขาก็ไม่ได้ใช้สัมผัสเทวะคอยจับตาดูพวกเขาอีก

เขาคิดว่าอย่างไรเสียเย่เสี่ยวเสี่ยวและพวกก็ต้องกลับมาในไม่ช้า ถึงเวลานั้นค่อยสอบถามความคืบหน้าแยกต่างหากก็ยังไม่สาย จึงไม่มีความจำเป็นต้องใช้สัมผัสเทวะเฝ้ามองอยู่ตลอดเวลา กว่าเย่เสี่ยวเสี่ยวและพวกจะเดินทางมาถึงจวนเจ้าเมือง ท้องฟ้าก็มืดค่ำเสียแล้ว

พวกนางเลือกจุดที่สามารถมองเห็นจวนเจ้าเมืองได้ทั่วทั้งบริเวณ จากนั้นเย่เสี่ยวเสี่ยวก็ลงมือวางค่ายกลซ่อนลมปราณและค่ายกลเก็บเสียงไว้ ณ ที่แห่งนั้น พูดง่ายๆ คือนางกางค่ายกลทุกรูปแบบที่ตนเองจะนึกออกขึ้นมาจนหมดสิ้น