บทที่ 119

บทที่ 119

ในตอนที่หลีเฉินใกล้จะทนไม่ไหวและอยากจะออกไปตามหาเย่เสี่ยวเสี่ยวอยู่นั้น เย่เสี่ยวเสี่ยวก็ประคองท่านป้าท่านนั้นเดินปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขา หลีเฉินรีบสาวเท้าเข้ามาใกล้แล้วกุมมือเย่เสี่ยวเสี่ยวไว้พร้อมเอ่ยว่า "เจ้าไปไหนมา ข้าเป็นห่วงแทบแย่แล้ว"

เย่เสี่ยวเสี่ยวตบหลังมือเขาเบาๆ เป็นเชิงปลอบโยนแล้วเอ่ยว่า "ท่านวางใจเถอะ ข้าไม่เป็นอะไรแน่นอน" มือที่กุมกันไว้ของทั้งสองคนไม่ได้ปล่อยออกจากกันเลย มีบางคนเห็นเข้าแล้วภายในใจรู้สึกซับซ้อนยิ่งนัก

เย่เสี่ยวเสี่ยวหันไปกล่าวกับม่อซางว่า "เซียนจวิน ข้าพบเบาะแสเล็กน้อยแล้ว เจ้าค่ะ พอดีไปเจอชาวบ้านคนหนึ่ง นางน่าจะรู้เรื่องอะไรอยู่บ้าง" พูดจบก็จูงท่านป้าท่านนั้นเข้ามาเบื้องหน้าทุกคน