บทที่ 100

บทที่ 100

สิ่งที่เย่เสี่ยวเสี่ยวกับคนอื่น ๆ ไม่รู้ก็คือ ตัวตนของพวกเขาเกือบจะถูกเดาออกกันหมดแล้ว เพียงแต่เพราะไม่มีใครแน่ใจว่าพวกเขาคือคนสังหารอสูรมารจริง ๆ หรือไม่ จึงได้แต่เก็บความสงสัยนี้ไว้ในใจ

ต้องการจะรอให้ถึงคราวหน้าที่พวกเขามาซื้อของ ค่อยไต่ถามให้ดี ๆ เมื่อได้ข่าวคราวที่แน่ชัดแล้ว ค่อยหาวิธีทำให้พวกเขายินยอมอยู่ต่อด้วยความสมัครใจ

ตลอดหนึ่งเดือนถัดจากนี้ อสูรมารที่อยู่รอบบริเวณนี้ส่วนใหญ่ต่างก็ไม่กล้าเข้ามารุกรานอีก พวกมันเองก็ไม่ใช่ว่าไม่มีความฉลาด เมื่อรู้ว่าที่นี่มีตัวอันตรายอยู่ ก็พากันหลบเลี่ยงไปที่อื่นแทน

มีเพียงแต่อสูรมารขั้นที่สิบพวกนั้นที่ไม่เชื่อ ทว่ากลับดึงดันที่จะมาลองดีที่นี่ ผลลัพธ์สุดท้ายจึงมีเพียงคำเดียวคือความตาย