บทที่ 98

บทที่ 98

เย่เสี่ยวเสี่ยวกับพวกมาถึงชายแดน ที่นี่เต็มไปด้วยซากปรักหักพัง ราวกับเพิ่งผ่านการกวาดล้างจากไฟสงครามมาหมาด ๆ

ทว่ากลับไม่พบศพผู้ใดเลย มีเพียงคราบเลือดที่ยังไม่ทันได้เก็บกวาดเกลื่อนกลาดไปทั่วพื้น จนแยกไม่ออกว่าเป็นของมนุษย์หรืออสูรมารกันแน่

ผู้คนที่กำลังช่วยกันเก็บกวาดถนนส่วนใหญ่ต่างมีสีหน้าไร้ความรู้สึก ราวกับชินชาจนเป็นปกติไปแล้ว ในแววตาเต็มไปด้วยความไร้ชีวิตชีวาและดูหม่นหมอง

พวกสวินหรานเพิ่งเคยเห็นภาพเหตุการณ์เช่นนี้เป็นครั้งแรก ก่อนหน้านี้เคยได้ยินแต่จากปากของผู้อื่น แม้ในใจจะเตรียมใจไว้บ้างแล้ว แต่พอได้มาเห็นภาพตรงหน้าด้วยตาตัวเอง ก็ยังอดตกตะลึงจนพูดไม่ออก