บทที่ 79

บทที่ 79

หลีเฉินไม่ได้รอให้สวินหรานเอ่ยอะไร เขาก็ทั้งดูแลเย่เสี่ยวเสี่ยวไปด้วยพลาง เอ่ยกับอีกฝ่ายไปด้วย "เจ้ามีเรื่องอันใดตอนนี้ก็พูดมาได้เลย ข้าฟังอยู่" "พวกท่านไม่รอให้กินเสร็จค่อยคุยเรื่องงานกันก่อนหรือ"

หลีเฉินไม่ได้สนใจเขา กลับกันเย่เสี่ยวเสี่ยวที่ในปากกำลังเคี้ยวของกินอยู่โดยไม่แม้แต่จะชายตามองนางกล่าวว่า "เหตุใดจึงพูดมากความเช่นนี้ อยากพูดก็พูด ไม่อยากพูด งั้นก็รอพวกเรากินข้าวเสร็จแล้วค่อยจากไป"

พอสวินหรานได้ยินคำนี้ ก็ไม่คิดจะมากพิธีอะไรอีก เขาวางตะเกียบลง นั่งตัวตรงแล้วเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจังว่า "ข้าหวังว่าทั้งสองท่านจะช่วยข้า" หลีเฉินกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า "ช่วยเจ้าอะไร? ฆ่าคนหรือวางเพลิง"