บทที่ 53

บทที่ 53

พวกเขาก็ไม่ได้พูดคุยกันนานเท่าใดนัก ก็พากันกลับถ้ำพำนักของตนเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บ เย่เสี่ยวเสี่ยวกลับมาถึงถ้ำพำนักแล้ว กำลังวางแผนจะไปนอนหลับให้เต็มอิ่มสักตื่น ก็ได้ยินเสียงส่งกระแสจิตจากอาจารย์ของนางให้ไปที่ตำหนักหลักสักเที่ยว

พอเย่เสี่ยวเสี่ยวไปถึงตำหนักหลัก หลี่ชี่ก็รออยู่ในนั้นแล้ว "คารวะอาจารย์เจ้าค่ะ" "หึ รอบนี้ข้าจะปล่อยเจ้าไปก่อน แต่ถ้ามีครั้งหน้า คงไม่แน่แล้ว"

เย่เสี่ยวเสี่ยวไม่คาดคิดเลยว่าอาจารย์ของนางจะดูออก นางหน้าแดงก่ำแล้วกล่าวว่า "อาจารย์ ศิษย์รู้ว่าผิดแล้วเจ้าค่ะ คราวหน้าจะไม่ทำอีกแล้ว" "ยังมีคราวหน้าอีกหรือ"

เย่เสี่ยวเสี่ยวรีบเอ่ยว่า "ไม่มีแล้ว ๆ ว่าแต่อาจารย์ ท่านดูออกได้อย่างไรกัน ข้าแสดงพิรุธตรงไหนหรือ" "ไอ้ความคิดเล็กความคิดน้อยแค่นั้นของเจ้า ข้าจะไม่รู้ได้อย่างไรเล่า"

"เช่นนั้นอาจารย์ มีคนอื่นดูออกอีกหรือไม่" "คนอื่นไม่มีแน่อยู่แล้ว แต่ส่วนอี้เซียวเซียนจวินจะดูออกหรือไม่นั้น ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน" "อาจารย์ มิใช่ว่าอี้เซียวเซียนจวินจะไม่เข้าร่วมงานพวกนี้หรอเจ้าคะ"