กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 47
เนื่องจากทุกคนเอาแต่จ้องมองสถานการณ์การแสดงฝีมือของเหล่าศิษย์ในสำนัก ไม่ก็กำลังง่วนอยู่กับการทำธุระอย่างอื่น ภายในตำหนักใหญ่จึงค่อนข้างเงียบสงบ ดังนั้นทันทีที่หลี่ชี่ปลดปล่อยยันต์สื่อสารที่เย่เสี่ยวเสี่ยวส่งมาออกมา เสียงนั้นจึงดังสะท้อนไปทั่วทั้งตำหนักใหญ่
พอหลี่ชี่เปิดออก เสียงเปี่ยมด้วยความตื่นเต้นของเย่เสี่ยวเสี่ยวก็ดังเล็ดลอดออกมาว่า "ท่านอาจารย์ ท่านอาจารย์ สนใจเด็กสาวชุดขาวคนที่เพิ่งมาใหม่นั่นหน่อยเจ้าค่ะ มีเรื่องสนุกให้ดู รับรองว่าจะไม่ทำให้ท่านต้องเบื่ออย่างแน่นอน"
ครั้นหลี่ชี่คิดจะปิดมันก็สายไปเสียแล้ว ทุกคนบนตำหนักใหญ่ต่างก็ได้ยินกันหมดสิ้น หลี่ชี่จึงทำได้เพียงแสร้งทำเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วหันไปให้ความสนใจเย่ชิงเสวี่ยอย่างเงียบ ๆ
ทว่าในใจกลับครุ่นคิดขึ้นมาว่า 'พวกเขาจะพากันคิดว่าคนยอดเขาหลอมอาวุธของข้าล้วนเกียจคร้านกันหมดเลยหรือเปล่าเนี่ย จริง ๆ แล้วก็เป็นแค่บางครั้งเท่านั้นแหละ เวลาอื่นพวกเราตั้งอกตั้งใจกันมากเลยนะ'