บทที่ 45

บทที่ 45

เย่เสี่ยวเสี่ยวจึงอธิบายเทคนิคการวาดการ์ตูนให้เซวียอันฟัง เซวียอันสมกับที่เคยเขียนยันต์มาแล้ว นางใช้เวลาไม่นานก็ทำความเข้าใจได้ ที่เหลือก็แค่ลงมือวาดให้มาก ๆ ฝึกฝนเทคนิคเรื่อย ๆ เดี๋ยวก็เก่งขึ้นเอง

เซวียอันนั่งวาดรูปอยู่ข้าง ๆ อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ฝีมือการวาดก็พัฒนาดีขึ้นเรื่อย ๆ จนเย่เสี่ยวเสี่ยวเห็นแล้วอดสงสัยไม่ได้ว่า ตอนที่ตนเองเคยเรียนอยู่ตั้งหนึ่งสัปดาห์นั้น แปลว่านางไม่มีพรสวรรค์ด้านการวาดรูปเอาเสียเลยกระมัง

ตอนนี้เซวียอันเพิ่งจะเรียนได้ไม่นานก็วาดออกมาได้ดีขนาดนี้แล้ว ดูท่าทางแล้วการที่นางไม่เลือกวิถีการวาดอักขระยันต์ตั้งแต่แรก ถือเป็นความคิดที่ถูกต้องและมีวิสัยทัศน์ยิ่งนัก