บทที่ 2

บทที่ 2

ทอดสายตามองไปเบื้องหน้า จะเห็นว่ามีผู้บำเพ็ญหญิงหนึ่งคนและผู้บำเพ็ญชายสามคนยืนอยู่ ทุกคนต่างถือกระบี่ไว้ในมือ แม้ว่าเซียนหญิงผู้นั้นจะไม่ได้งดงามหยาดเยิ้มจนสะดุดตา แต่ก็นับว่าเป็นโฉมสะคราญผู้หนึ่ง ยิ่งรวมกับกลิ่นอายเซียนที่แผ่ออกมาหลังจากการบำเพ็ญแล้ว ยิ่งขับให้นางดูลึกล้ำน่ามอง