ตอนที่ 167 ความลับแห่งวิถีฟ้า

ตอนที่ 167 ความลับแห่งวิถีฟ้า

ภายในโลกของแผนภาพปฐพีเฉียนคุนไม่มีสี่ฤดูกาลและการแบ่งกลางวันกลางคืน หลิงเหยาหานยืนอยู่เช่นนั้น กาลเวลาไหลผ่านไปไม่หยุด ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าใด แสงเขียวรอบกายนางจึงเริ่มจางหายไปอย่างช้า ๆ

นางคล้ายจะเกิดความกระจ่างบางอย่าง จึงหมุนตัวในทันทีและเร่งฝีเท้ากลับไปยังโต๊ะหิน นางคารวะชายชราหนึ่งครั้ง จากนั้นจึงเอ่ยตรง ๆ ว่า

หมากวัฏสงสารหยินหยางนั้นหัวใจสำคัญอยู่ที่วัฏสงสาร นอกจากใช้ดูดกลืนวิญญาณแล้ว ยังช่วยให้ผู้มีจิตใจดีได้ไปเกิดใหม่ ทุกครั้งที่สำเร็จย่อมได้รับพลังบุญกุศลจำนวนหนึ่ง

เดิมทีสมบัตินี้จะค่อย ๆ สมบูรณ์ขึ้นตามการบำเพ็ญของข้า แต่นั่นเป็นเพียงปรากฏการณ์ผิวเผิน