กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 184 เศร้าแป้บอยากร้องไห้
บทที่ 184 เศร้าแป้บอยากร้องไห้
สายเลือดสายตรงทั้งสามคนของตระกูลวีสลีย์ยื่นเรื่องขออนุญาตออกจากโรงเรียนกับศาสตราจารย์มักกอนนากัลทันที
ศาสตราจารย์มักกอนนากัลพอได้ยินว่าเรื่องนี้ส่งผลกระทบต่อการตรวจสอบของเจ้าหน้าที่กระทรวงเวทมนตร์ จะปล่อยให้เป็นแบบนี้ได้ยังไงกัน?
นิยายเรื่องนี้เผยแพร่เป็นที่แรกบนเว็บไซต์ twkan.com
ศาสตราจารย์มักกอนนากัลยึดมั่นในหลักการเอาใจใส่นักเรียนมาโดยตลอด เข้าถึงและเข้าใจพ่อมดแม่มดน้อยอย่างแท้จริง
ภายใต้ใบหน้าเคร่งขรึมเจ้าระเบียบซุกซ่อนหัวใจอันอ่อนโยนไว้ดวงหนึ่ง
ลูกชายพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อรักษาหน้าที่การงานของพ่อ นี่คือความกตัญญูอันยิ่งใหญ่ คำขอเช่นนี้มักกอนนากัลอนุมัติให้โดยไม่ลังเลเลยสักนิด!
"พวกเธอสามคนพอเหรอ? หรือจะให้รอนกลับบ้านไปด้วยอีกคนล่ะ?" มักกอนนากัลเอ่ยถาม "ภารกิจของเขาจบลงแล้ว ตอนนี้จะออกจากสนามกลับบ้านสักวันสองวันก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไร"
"ศาสตราจารย์ครับ ขอบคุณที่ช่วยเหลือตระกูลวีสลีย์ของพวกเรานะครับ" จอร์จยกยิ้มมุมปาก "เรื่องเล็กแค่นี้ พวกเราสามคนในฐานะพี่ชายก็เหลือเฟือแล้วครับ"