กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 173 ถูกใส่ร้าย!
บทที่ 173 ถูกใส่ร้าย!
ภายในห้องทำงานผู้จัดการตกแต่งอย่างหรูหราโอ่อ่าอลังการ บรรยากาศอบอุ่นสบายเหมือนฤดูใบไม้ผลิตลอดปี ทว่าลาคว่ากลับเหงื่อกาฬแตกพลั่ก มือเท้าเย็นเฉียบไปหมด
ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์หรือก็อบลิน ทุกคนต่างพากันปั้นหน้าเคร่งเครียดบึ้งตึงราวกับมีคนตาย
บรรยากาศตึงเครียด อากาศรอบตัวคล้ายจะแข็งค้าง ในเวลาแบบนี้ ใครกล้าส่งเสียงหัวเราะออกมา คนคนนั้นย่อมกลายเป็นศัตรูร่วมของทั้งพ่อมดและก็อบลินทันที!
"ผมโดนใส่ร้ายนะ!" ลาคว่าโอดครวญไม่หยุด "พอผมเปิดเตาสำริดนี้ออก ข้างในมันก็ไม่มีอะไรอยู่แล้วจริงๆ!"
"งั้นเหรอ?" มาร์กสายตาคมลึก "แล้วแกกล้าทำปฏิญาณไม่คืนคำไหมล่ะ?"
อ้าว ซวยละสิ
ลาคว่าเริ่มลังเล
ว่ากันตามตรง สัญชาตญาณดั้งเดิมของก็อบลินคือความคลั่งไคล้ในสมบัติ