กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 165 นิ่งไว้ นายทำได้
บทที่ 165 นิ่งไว้ นายทำได้
ซิริอัสกับลูปินสบตากันแล้วยิ้ม
แววตาของพวกเขาเปล่งประกาย!
รอน: "..."
ถ้าจะให้ไปถ่วงแข้งถ่วงขาคนอย่างมัลฟอย ฉันไม่ขัดข้องอยู่แล้ว ออกจะมองว่าทำแค่นั้นยังปรานีไปด้วยซ้ำ
ฉันอยากจะหักขามันทั้งสองข้าง แล้วกระชากผมสีบลอนด์แพลทินัมที่มันแสนจะภูมิใจนักหนาให้ร่วงหมดหัวเสียด้วยซ้ำ
ตั้งแต่เด็กจนโต อาเธอร์ผู้เป็นพ่อคอยพร่ำบอกรอนนับครั้งไม่ถ้วนว่า คนในตระกูลมัลฟอยไม่มีคนดี มีแต่พวกสารเลวทั้งนั้น
ลูเซียสผู้เป็นผู้นำตระกูลเคยรับใช้โวลเดอมอร์ ภายหลังต้องโปรยเงินมหาศาลถึงหลุดพ้นจากการลงทัณฑ์ของวีเซ็นกาม็อตมาได้ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังแอบศึกษาวิชาศาสตร์มืดอยู่ดี ไม่มีใครรู้เลยว่าในตระกูลมัลฟอยซุกซ่อนวัตถุศาสตร์มืดที่กระทรวงเวทมนตร์สั่งห้ามเด็ดขาดไว้มากน้อยแค่ไหน
เติบโตมาในตระกูลพรรค์นี้ เดรโก มัลฟอย มันจะเป็นคนดีไปได้ยังไง? เรื่องนี้รอนไม่เชื่อเด็ดขาด