กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 147 ความจริงกระจ่างแจ้ง
บทที่ 147 ความจริงกระจ่างแจ้ง
คนอื่นๆ ต่างพากันดื่มช็อกโกแลตอึกใหญ่ ทั้งหอมกรุ่นทั้งหวานฉ่ำ
ในฐานะปรมาจารย์ด้านปรุงยาและอาจารย์ใหญ่บ้านสลิธีริน สเนปไม่ได้ขาดแคลนเงินทองเลย ชายหนุ่มติดบ้านรุ่นใหญ่แบบเขามีความอยากใช้เงินต่ำมาก แต่ละปีทำเงินได้มหาศาล แถมฮอกวอตส์ยังมีที่กินที่พักฟรี เงินเกือบทั้งหมดที่หามาได้จึงถูกเก็บออมไว้
ไม่มีแฟนสาวมาช่วยใช้เงิน เงินเก็บของสเนปถ้าให้เขาใช้คนเดียว ชาตินี้จนแก่ตายก็ใช้ไม่หมด
ช็อกโกแลตที่เขาแอบซื้อมาส่วนตัวจัดเป็นพันธุ์หายาก คุณภาพเยี่ยมราคาสูง รสชาติดียิ่งนัก
ลูปินกระแทกแก้วช็อกโกแลตร้อนลงบนโต๊ะอย่างแรงจนหยดน้ำกระเซ็นออกมาสองสามหยด เขารีบเช็ดออกบนเสื้อผ้าทันที
"ฉันต้องการคุยกับแบล็ก!"
สีหน้าของลูปินที่มองไปยังสเนปนั้นเย็นชาอย่างยิ่ง เพื่อนรักในอดีตถูกปิดตาอุดปาก มิหนำซ้ำยังมีโซ่อีกหลายสิบเส้นมัดแบล็กไว้แน่นหนาราวกับหมาตายตัวหนึ่ง
"คุณสัตว์มหัศจรรย์" สเนปเอ่ยอย่างสุภาพ "มิทราบว่าคุณอยู่ในฐานะอะไรถึงมาเรียกร้องกับผม?"