0143 บทที่ 143 พลังแห่งสติปัญญา

บทที่ 143 พลังแห่งสติปัญญา

บทที่ 143 พลังแห่งสติปัญญา

ปืนยิงออกไปไม่กี่ชุด เหล่ามนุษย์หมาป่าก็พากันทรุดฮวบลงไปนอนกองกับพื้น

ผู้ใหญ่บ้านมนุษย์หมาป่าถึงกับเหวอ มนุษย์หมาป่าต่างส่งเสียงร้องโอดครวญด้วยความเจ็บปวดทรมานโดยไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แม้แต่บรรดาพ่อมดน้อยที่เป็นคนลั่นไกเองยังแทบไม่เชื่อสายตา

ใครๆ ก็รู้ว่าพวกมนุษย์หมาป่านั้นหนังเหนียวเนื้อหนา ทั้งยังเปี่ยมไปด้วยสัญชาตญาณสัตว์ป่าของหมาป่าและสติปัญญาของมนุษย์ นอกจากจะมีความสามารถในการแพร่เชื้อที่ร้ายกาจ โดยการกัด (ฮา) สามารถเปลี่ยนมนุษย์ให้กลายเป็นมนุษย์หมาป่าได้แล้ว สิ่งที่น่าทึ่งยิ่งกว่าคือความแข็งแกร่งของร่างกายรวมถึงพลังในการฟื้นตัว

เวทมนตร์ที่พ่อมดระดับล่างร่ายใส่ หรือปืนธรรมดาที่มักเกิลใช้ ยิงโดนตัวพวกมันก็ทำได้แค่ทิ้งรอยช้ำไว้ เลือดสักหยดยังไม่ไหลออกมาเลยด้วยซ้ำ

พวกพ่อมดน้อยยังคิดว่าที่ศาสตราจารย์สเปราต์ส่งสัญญาณให้ยิงปืน คงแค่อยากขู่ให้พวกมันกลัวเพื่อชิงความได้เปรียบในการเจรจา

นึกไม่ถึงเลยว่าจะสยบพวกมนุษย์หมาป่าลงได้อย่างราบคาบขนาดนี้!

ปืนก็เป็นปืนของพวกเขาเอง ถ้าอย่างนั้น สิ่งที่มีปัญหาก็คือกระสุนที่สเปราต์ให้มางั้นเหรอ?

พ่อมดน้อยบางคนรีบหยิบกล่องกระสุนออกมาดูทันที