0139 บทที่ 139 พวกนายทำต่อเลย

บทที่ 139 พวกนายทำต่อเลย

บทที่ 139 พวกนายทำต่อเลย

เอเวอรีจมดิ่งสู่ห้วงความคิด

ยิ่งมองคนตรงหน้ารูปปั้นสลิธีริน เขาก็ยิ่งคุ้นหน้า เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน... ไม่สิ ไม่ใช่แค่เหมือน แต่ต้องเคยเจอกันแน่ๆ

พูดก็น่าอาย ตั้งแต่จอมมารล่มสลายเมื่อสิบปีก่อน เอเวอรีก็หลบๆ ซ่อนๆ ระหกระเหินพลัดถิ่น ขาดการติดต่อกับอดีตเพื่อนร่วมงาน จนกระทั่งเมื่อสองวันก่อนได้ยินว่าจอมมารฟื้นคืนชีพขึ้นมาใหม่ แถมบารมีอำนาจยังเกรียงไกรกว่าในอดีต เขาถึงยอมโผล่หัวออกมา

ที่เขาออกมาก็ไม่ใช่ว่าเต็มอกเต็มใจอะไร แต่เป็นเพราะแขนของเขามีตรามารประทับอยู่ต่างหาก

ถ้าเขาไม่ยอมออกมาเอง รอจนจอมมารจัดการสถานการณ์เรียบร้อยแล้วบุกมาหาถึงที่ ภาพคงดูไม่จืดแน่

ถ้าแกไม่ไว้หน้าจอมมาร จอมมารก็จะทำให้ชาตินี้แกไม่ต้องพะวงเรื่องหน้าตาอีกต่อไป

"ตอนแรกที่ฉันไปหาจอมมาร ยังนึกว่าจอมมารจะประทานครูซิโอสั่งสอนเป็นบทลงโทษเสียอีก เพราะเพื่อนๆ ผู้ภักดีของท่านต่างยอมเข้าคุกอัซคาบันเพื่อท่าน แต่ฉันกลับหนีรอดมาได้"

"นึกไม่ถึงเลยว่าไม่ได้เจอกันสิบปี จอมมารจะสุขุมขึ้นมาก ท่านละทิ้งวิธีการเหี้ยมโหดป่าเถื่อนในอดีต แถมยังเข้าถึงง่ายขึ้นด้วยซ้ำ"