0122 บทที่ 122 ฉันจะเข้าไปแล้วนะ!

บทที่ 122 ฉันจะเข้าไปแล้วนะ!

บทที่ 122 ฉันจะเข้าไปแล้วนะ!

ราตรี

ดึกสงัด

จันทร์กระจ่างดาวพร่างพราย

ภายนอกบ้านตระกูลก๊อนท์อันเงียบสงัดและห่างไกล ควีเรลล์ยืนเอามือไพล่หลัง

ดั่งคำที่ว่า ปลายทางแห่งเวทมนตร์ผู้ใดเป็นเลิศ พบพานโวลเดอมอร์แล้วไซร้พลันกลายเป็นศูนย์

แม้ว่าเมื่อสิบปีก่อนโวลเดอมอร์จะพ่ายแพ้ให้กับสายสัมพันธ์ของแม่และทารก จนต้องตกระกำลำบากอยู่ในป่าแอลเบเนียถึงสิบปี

กว่าจะได้มาสิงสู่ในร่างควีเรลล์ แถมยังต้องผ่านความยากลำบากนานัปการ ทนแบกรับความอัปยศ ถูกรังแกไม่เว้นแต่ละวัน

วันนี้ถึงขั้นต้องคลานในท่อระบายน้ำของฮอกวอตส์... ถึงส่วนใหญ่จะเป็นควีเรลล์ที่คลาน แต่ตอนนี้โวลเดอมอร์ยังมีจมูกอยู่ จึงได้กลิ่นหอมฟุ้งที่อบอวลอยู่ในท่อระบายน้ำเต็มๆ