กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 112 หมา หมา หมา
บทที่ 112 หมา หมา หมา
คาสซานดรามีความเชื่อมั่นอันแน่วแน่
นับตั้งแต่รู้ว่าจะต้องบุกจู่โจมบ้านตระกูลก๊อนท์เพื่อช่วยพ่อมดน้อยมัลฟอย คาสซานดราก็รู้ดีว่าการปะทะซึ่งหน้ากับพวกพ่อมดศาสตร์มืดคือการกระทำที่โง่เขลาที่สุด
ในสมรภูมิมีคาถาสาดกระเซ็นไปทั่ว คนเราย่อมมีจังหวะพลาดพลั้งกันได้ หากเผลอโดนคาถาใดเข้าจนการเคลื่อนไหวลดฮวบลง อีกฝ่ายย่อมซ้ำเติมคนล้ม สาดคาถาพร้อมกันมาหลายสิบลำแสง มีแต่ตายสถานเดียว ไม่มีทางรอด
มันอันตรายเกินไป หลีกเลี่ยงได้ก็ต้องเลี่ยง
ถ้าหากฝ่ายเรามีเป็นร้อยคนแล้วอีกฝ่ายมีแค่ไม่กี่สิบ คาสซานดราคงไม่ลังเลเลยที่จะกวักมือเรียกพวกพ้องลุยไปด้วยกัน แต่ตอนนี้ศัตรูมีพวกมากกว่า แถมยังมีที่กำบัง คาสซานดราจึงตัดสินใจว่าจะค่อยๆ วางแผนการไปทีละก้าว
พ่อมดรุ่นใหม่อย่างพวกเรา ต้องพัฒนาอย่างรอบด้านทั้งคุณธรรม ปัญญา กายภาพ และศิลปะ
นอกจากพลังเวทจะสูงส่งแล้ว สิ่งสำคัญคือต้องรู้จักใช้สมอง!
หลังจากพาโอเท็งงูทั้งสองตนมาถึงริมทะเลเหนือ แล้วแอบอ้างชื่อศาสตราจารย์แห่งฮอกวอตส์หลอกเอาเรือลำเล็กมาได้ คาสซานดราก็พาฟิชเชอร์กับโคลบี้สองพี่น้องฝ่าคลื่นลมมุ่งหน้ามาเยือนอัซคาบัน