กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 74 ผมนี่แหละคนดีมีเมตตา
บทที่ 74 ผมนี่แหละคนดีมีเมตตา
ในเวลาปกติ ตรอกไดแอกอนช่วงกลางวันจะพลุกพล่านคึกคัก ส่วนตรอกน็อกเทิร์นจะเงียบเหงาวังเวง
แต่วันนี้กลับตาลปัตร
ตรอกไดแอกอนแทบไม่มีผู้คน สภาพโหรงเหรงนับหัวได้ แต่ที่ตรอกน็อกเทิร์นกลับเต็มไปด้วยพ่อมดศาสตร์มืดในชุดคลุมสีดำสนิทหรือสีแดงเข้มที่คลุมมิดชิดตั้งแต่หัวจรดเท้า พร้อมห้อยกระดูกสีขาวหรือซากแมลงและสัตว์ตากแห้งเป็นเครื่องประดับ
ช่วยไม่ได้ ขืนแต่งตัวแบบนี้ไปเดินในตรอกไดแอกอนคงสะดุดตาเกินไป เดี๋ยวชาวบ้านเห็นเข้าจะเอาไปนินทา
คืนนี้ยังมีภารกิจใหญ่ ถ้าไม่ซื้อหาของเตรียมไว้คงไม่ได้
ตรอกน็อกเทิร์นนี่แหละดี พ่อมดศาสตร์มืดฝูงใหญ่มายืนออกันตรงนั้น ทำเอาพวกเจ้าของร้านกลัวจนไม่กล้าขึ้นราคา บางร้านถึงกับยอมลดราคาให้เองด้วยซ้ำ เพราะกลัวว่าบรรดาพ่อมดศาสตร์มืดที่รวมตัวกันจะเปิดมหกรรมช็อปปิ้งฟรีแบบปล้นสะดม