กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 62 มักกอนนากัล: เหมียว เหมียว เหมียว?
บทที่ 62 มักกอนนากัล: เหมียว เหมียว เหมียว?
ควีเรลล์กับมาดามพอมฟรีย์กำลังเล่นเกม "เพี้ยง หายเจ็บนะ" กับเกมแกล้งทำเป็นเข้มแข็งอยู่ในห้องพยาบาล
แฮร์รี่พลิกดูตารางสอน ช่างประจวบเหมาะจริงๆ คาบต่อไปคือวิชาแปลงร่าง และต้องเรียนรวมกับสลิธีรินอีกแล้ว
ดีมาก มัลฟอย ฉันจะจับตาดูแกไว้
ไม่ช้าก็เร็ว แกจะต้องเผยพิรุธออกมา
ถึงตอนนั้น แกไม่รอดแน่!
ไม่ต้องลำบากมือปราบมารหรือพวกศาสตราจารย์ลงมือหรอก พวกเขาค่อนข้างยุ่ง เดี๋ยวฉันจะส่งแกไปเอง
มัลฟอยสะดุ้งหนาวสั่นขึ้นมา เหมือนมีใครกำลังแอบบ่นถึงฉันอยู่หรือเปล่านะ?
"ลูกพี่ เมื่อกี้ซัดมันมือโคตรๆ เลย" กอยล์หน้าตาเบิกบานเปล่งปลั่งพลางหมุนข้อมือไปมา คาถาสตูเปฟายเวอร์ชันกายภาพของเขาลงหมัดเนื้อแนบเนื้อ ซัดได้สะใจชะมัด