กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แมวซ่าล่านิยาย
บทที่ 34 กับดักมารมันมารร้ายสมชื่อจริงๆ
บทที่ 34 กับดักมารมันมารร้ายสมชื่อจริงๆ
พวกนักเรียนฮอกวอตส์กับลูเซียสต่างพากันอ้าปากค้าง
เพลงของควีเรลล์มันช่าง...
"ผู้เสพความตายต้องเลียแข้งเลียขาขนาดนี้เลยเหรอ ดูไม่ออกเลยนะเนี่ยว่าโวลเดอ... ฉันหมายถึงจอมมารจะบ้ายอขนาดนี้"
"ธรรมดาแหละ ยังไงก็ขึ้นชื่อว่าเป็นจอมมาร นายลองคิดดูสิว่ากษัตริย์หรือจักรพรรดิตั้งแต่โบราณจนถึงตอนนี้ มีใครบ้างที่ข้างกายไม่มีพวกประจบสอพลอฝูงใหญ่"
"ก็จริงนะ ทุกคนต่างก็เป็นผู้เสพความตาย ฝีมือเวทมนตร์กับความชั่วร้ายก็พอฟัดพอเหวี่ยงกัน วิธีตัดสินว่าใครจะมีตำแหน่งสูงต่ำในกลุ่มผู้เสพความตายเลยเหลือแค่สองทาง หนึ่งคือชาติตระกูล สองคือการประจบเจ้านาย"
"กดดันเกินไปแล้วมั้งเนี่ย ระหว่างที่พวกผู้เสพความตายต้องพยายามศึกษาศาสตร์มืด ครุ่นคิดว่าจะทรมานคนอื่นยังไง ยังต้องคอยสรรหาคำพูดหวานหูมาเอาใจจอมมารอีกเหรอ"