บทที่ 341

บทที่ 341

จางอู๋ถูกคนพาตัวกลับมายังสำนักหลิงหยุน

ยามที่คนของสำนักหลิงหยุนได้เห็นสภาพของจางอู๋ที่ยังคงหมดสติและปางตาย ทว่าคนทั้งหมดล้วนมีโทสะพลุ่งพล่านเสียดฟ้า

"เดียรัจฉาน จางอู๋เป็นถึงศิษย์สายตรงของสำนักเรา แต่ทางตำหนักเทพกลับลงมือหนักหน่วงถึงเพียงนี้โดยไม่คิดจะส่งเสียงทักทายสักคำ เห็นสำนักหลิงหยุนของเราอยู่ในสายตาเสียที่ไหน"

"ช่างบัดซบสิ้นดี!"

"เรื่องนี้ไม่ได้เป็นเพียงเรื่องของจางอู๋คนเดียวเท่านั้น แต่ยังเกี่ยวข้องกับชื่อเสียงหน้าตาของสำนักหลิงหยุนเรา หากปล่อยเรื่องนี้ให้ผ่านพ้นไปเฉย ๆ เช่นนี้ นับจากนี้ไปสำนักหลิงหยุนของเราจะยังมีศักดิ์ศรีอันใดเหลืออยู่อีก"

"ขอท่านประมุขสำนักโปรดทวงความยุติธรรมให้แก่ศิษย์ผู้น่าสงสารคนนี้ด้วยเถอะ!"

ผู้อาวุโสสวมชุดคลุมสีดำผู้หนึ่ง ประสานมือคารวะอย่างนอบน้อมไปยังชายวัยกลางคนผู้ประทับอยู่บนแท่นสูง

เขาผู้นี้คือผู้อาวุโสเก้าแห่งสำนักหลิงหยุน และจางอู๋ผู้นี้ก็คือศิษย์ของเขานั่นเอง