บทที่ 303

บทที่ 303

กลับมาถึงบริเวณยอดเขาวั่งหยุนแล้ว

ซูเฉินก็กวาดสายตามองไปยังเบื้องไกล พลางเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

ภายใต้การมองเห็นของเขา ภายในถ้ำเซียนขั้นเซียนทองคำต้าหลัวแห่งหนึ่งของแคว้นเทียนหลิง กลุ่มคนกลุ่มหนึ่งกำลังทำตัวลับๆ ล่อๆ พา

กลุ่มคนกลุ่มนี้มีกันอยู่ราวสิบกว่าคน พลังบำเพ็ญนับว่าไม่เลว มีอยู่สี่คนที่อยู่ในขั้นเซียนพสุธา ส่วนคนอื่นๆ ล้วนเป็นผู้บำเพ็ญขั้นเซียนสวรรค์

เบื้องหลังของกลุ่มคนเหล่านี้ มีชายหนุ่มคนหนึ่งยืนอยู่ หน้าตาของเขาค่อนข้างธรรมดา แม้จะไม่ถึงกับหล่อเหลา แต่ก็ถือว่าสะอาดสะอ้าน

"คนพวกนี้ช่างบ้าบิ่นเสียจริง กล้าตามหานลี่ลงดันเจี้ยนด้วย"

เมื่อไม่มีอะไรทำ ซูเฉินจึงนั่งมองดูด้วยความสนใจ

ภายในถ้ำ

หานลี่เดินตามหลังทุกคนด้วยสีหน้าสงบนิ่ง สอดส่องสายตามองรอบด้านอย่างระมัดระวัง ถ้ำแห่งนี้คือสถานที่ที่เซียนทองคำต้าหลัวผู้หนึ่งมานั่งสมาธิและดับสูญ