บทที่ 291

บทที่ 291

เจ้าแคว้นเทียนหลิงรู้สึกกลัดกลุ้มใจเป็นอย่างยิ่ง ไม่สูญเสียอิสรภาพ ก็ต้องตาย

ทั้งสองทางเลือกเขาล้วนไม่ต้องการทั้งสิ้น

ทว่าตอนนี้เขากลับมีทางเลือกให้เดินแค่สองทางเท่านั้น

หรือจะกล่าวว่าเขาไม่ได้มีสองทางเลือกเลยแม้แต่น้อย แต่มีเพียงทางเดียวต่างหาก

นั่นก็คือการสวามิภักดิ์ต่อตำหนักเทพ

แม้ว่าการเป็นทาสรับใช้ผู้อื่นจะไม่น่าดูชมสักเท่าใดนัก แต่ก็นับว่ายังดีที่ไม่ต้องตาย แม้ว่าการมีชีวิตอยู่จะชวนให้รู้สึกอึดอัดคับข้องใจอยู่บ้าง แต่เจ้าแคว้นเทียนหลิงก็ไม่ใช่คนที่ไม่เคยผ่านความลำบากมาก่อน

เขาก็เป็นเพียงผู้บำเพ็ญรากหญ้าที่ไต่เต้าขึ้นมาจากเบื้องล่างทีละขั้น ในอดีตเคยเผชิญหน้ากับวิกฤตมานับไม่ถ้วนและพบเจอความเสี่ยงมานักต่อนักแล้ว

ในตอนนี้ก็เป็นเพียงทางลาดชันเส้นหนึ่งบนเส้นทางการบำเพ็ญอันยากลำบากของเขาเท่านั้น

"ท่าน... ข้ายินดีสวามิภักดิ์ขอรับ!"