บทที่ 267

บทที่ 267

มุมปากของซูเฉินเผยรอยยิ้มออกมา เขาปลดปล่อยพลังปราณของตนเองออกไปทันทีที่แผ่ซ่านไปทั่วทั้งเมืองฉางชิง

ผู้คนจำนวนมากขมวดคิ้วมุ่น การปลดปล่อยพลังบำเพ็ญในเมืองอย่างเปิดเผยและยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้ ช่างหยิ่งผยองเกินไปแล้วกระมัง

บางคนต้องการส่งสัมผัสเทวะออกไปเพื่อตรวจสอบว่าแท้จริงแล้วเป็นผู้มีอิทธิพลจากที่ใด ทว่าสัมผัสเทวะนั้นยังไม่ทันเข้าใกล้ ก็ถูกพลังอันน่าสะพรึงกลัวบดขยี้จนแหลกสลาย

นับแต่นั้นเป็นต้นมา ผู้คนที่เดิมทีรู้สึกหงุดหงิดอยู่บ้างต่างก็สงบปากสงบคำลงทีละน้อย

เห็นได้ชัดว่านี่คือตัวตนที่ไม่ควรไปล่วงเกิน ทางที่ดีอย่าหาเรื่องใส่ตัวจะดีกว่า

ในเวลาเดียวกัน

เงาร่างหลายสายภายในเมืองพลันลืมตาขึ้นกว้าง ทว่าบนใบหน้าของพวกเขากลับเต็มไปด้วยความตกตะลึงและเคลือบแคลงสงสัย

พลังปราณนี้... ช่างคุ้นเคยเหลือเกิน

ซูเฉิน!?