บทที่ 264

บทที่ 264

มู่ชิงหลิงรีบสั่นหน้า "ศิษย์ไม่กุมทุกข์เลยเจ้าค่ะ"

หลายปีมานี้ นางไม่ได้ลำบากนัก แต่ก็ไม่ได้แย่อะไร

สถานการณ์ไม่ต่างจากซูซานซานเท่าใด ในสายตาคนนอก มู่ชิงหลิงเป็นหญิงสาวผู้เข้มแข็ง แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าซูเฉิน นางก็เป็นเพียงศิษย์และเด็กคนหนึ่งเท่านั้น

เมื่อได้พบผู้ใหญ่ของตน จิตใจของมู่ชิงหลิงราวกับได้พบที่พึ่งพา ภายในใจเต็มไปด้วยความสงบมั่นคง

ในโลกเสวียนเทียน แม้นางไม่ได้ติดตามอยู่ข้างกายซูเฉิน แต่นางรู้ว่าซูเฉินจับจ้องมองนางอยู่ตลอด จึงรู้สึกปลอดภัยยิ่งนัก

ทว่าหลังจากเข้าสู่โลกเซียน ความรู้สึกปลอดภัยเช่นนั้นกลับเลือนหายไปจนหมดสิ้น

ดังนั้น ยามที่ได้เห็นซูเฉิน ความสุขในใจนางจึงมากมายเกินกว่าจะอธิบาย