บทที่ 256

บทที่ 256

ณ ช่วงเวลาคับขันนั้นเอง หานลี่สูดลมหายใจเข้าลึกๆ มุมปากเผยรอยยิ้มออกมา

จ้าวฟางกลับคิดว่านี่คือการที่หานลี่เตรียมตัวยอมจำนนแล้ว สีหน้าของเขาจึงเผยรอยยิ้มอ่อนโยนออกมา

"วางใจเถอะ น้องชายหาน บอกเส้นทางการหาโอสถให้ข้าที วันหลังข้าจะคอยหนุนหลังให้แกได้กินดีอยู่ดี และใช้ชีวิตในลานนอกอย่างสุขสบายแน่นอน"

"ว่าไงล่ะ"

อีกสามคนก็มีรอยยิ้มประดับอยู่บนใบหน้าเช่นกัน ทว่าแววตาที่ซ่อนความเย็นชาไว้กลับปิดเอาไว้ไม่มิด ฆ่าคนชิงสมบัติ นี่มันคือแผนการพื้นฐานอยู่แล้ว

พวกมันไม่มีทางปล่อยให้หานลี่มีชีวิตรอดไปได้หรอก

แย่งชิงสมบัติของผู้อื่น นั่นก็ไม่ต่างอะไรกับการสังหารบิดามารดาของพวกเขา พวกมันไม่มีทางปล่อยให้ศัตรูคู่อาฆาตของตนมีชีวิตรอดอยู่หรอก

หานลี่เอ่ยด้วยรอยยิ้มเย็นชาว่า "ข้าปฏิเสธ"