กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 252
เหอว่านหลิงรีบหันขวามองไปทันที พบว่ากระบี่หยกสีขาวที่ซูเฉินถืออยู่บนมือ ได้สลายกลายเป็นจุดแสงน้อยๆ เลือนหายไปแล้ว
เจตจำนงกระบี่ที่เดิมทีอยู่ภายใน ตอนนี้ล้วนลอยวนอยู่รอบกายของซูเฉิน ราวกับกำลังลิงโลดดีใจอยู่ก็ไม่ปาน
เป็นไปได้อย่างไรกัน!
เหอว่านหลิงเบิกตากว้าง บนใบหน้าเต็มไปด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ เขาย่อมไม่อาจเชื่อได้เลยว่า วิชาการกระบี่ที่ตนทุ่มเทสุดกำลังจนไม่อาจเข้าใจได้ กลับถูกคนเบื้องหน้าทำความเข้าใจได้อย่างง่ายดาย
แถมเวลาที่ใช้ยังไม่ถึงสามลมหายใจด้วยซ้ำ
หรือจะพูดให้ถูกก็คือ... ชั่วพริบตา?
ต้องรู้ด้วยว่านั่นคือสิ่งที่ต้องอาศัยวิถีกระบี่ขั้นขีดสุดถึงจะทำความเข้าใจได้ หรือว่าเขาคือผู้บรรลุวิถีกระบี่ขั้นขีดสุดกัน?
เหอว่านหลิงรู้สึกราวกับถูกกระแทกกระทั้นอย่างรุนแรง ในฐานะอัจฉริยะวิถีกระบี่แห่งสำนักสวินเทียน ความเข้าใจในวิถีกระบี่ของเขา เมื่อเทียบกับผู้คนจำนวนมากแล้วก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าใครเลย
กระทั่งท่านอาจารย์ของเขา ตอนที่อยู่ในวัยเยาว์เท่ากับตน วิถีกระบี่ยังไม่สู้เขาเลยด้วยซ้ำ