บทที่ 244

บทที่ 244

นิ้วมือของซูเฉินชี้ไปยังเบื้องล่าง ความรู้สึกอึดอัดราวกับฟ้าถล่มปรากฏขึ้นในพริบตา รูม่านตาของผู้สูงส่งซื่อหลิงหดเกร็งอย่างรุนแรง ทั่วทั้งร่างของเขามีความรู้สึกราชาหนังศีรษะชาด้าน

ผู้สูงส่งซื่อหลิงไม่ลังเลแม้แต่น้อยและเตรียมตัวที่จะหันหลังหนีทันที

ในเวลานั้นเอง คลื่นพลังงานที่น่าสะพรึงกลัวกวาดซัดผ่านไป ผู้สูงส่งซื่อหลิงสลายกลายเป็นความว่างเปล่าในพริบตานั้น ราวกับว่าตัวเขาถูกยางลบ ลบออกไปจากโลกใบนี้ กระทั่งเสียงกรีดร้องก็ยังเปล่งออกมาไม่ทัน

ส่วนซูเฉิน เขายังไม่ได้แสดงพลังออกมาเลยแม้แต่น้อย

จ้าวไท่เห็นเหตุการณ์นี้ เขาก็ตกตะลึงงัน

ทั้งร่างราวกับรูปสลักไม้ ยืนนิ่งงันอยู่กับที่ ในแววตาทอประกายความมึนงงและความสงสัยเต็มเปี่ยม

เกิดอะไรขึ้นกันแน่?

แล้วประมุขสำนักเล่า?

ในสัมผัสรับรู้ของเขา ไร้ซึ่งกลิ่นอายของประมุขสำนักโดยสิ้นเชิง