บทที่ 233

บทที่ 233

"ใครกันที่ทะลวงผ่านขั้นเซียนแท้!?"

ภายในเมืองเฟิงอวี่ ยอดฝีมือจำนวนไม่น้อยรีบหันมองไปยังทิศทางที่กลิ่นอายระเบิดออกมาทันที

"นั่นมัน...... หอพหุสมบัติ ดูจากกลิ่นอายแล้วน่าจะเป็นซูหัว พรสวรรค์ของเด็กหนุ่มผู้นี้ช่างน่าสะพรึงกลัวเสียจริง ใช้เวลาเพียงไม่กี่แสนปีก็สามารถทะลวงผ่านสู่ขั้นเซียนแท้ได้แล้ว อนาคตภายภาคหน้าย่อมไร้ขีดจำกัดอย่างแท้จริง"

"นั่นสิ หอพหุสมบัติเดิมทีก็มีผู้บำเพ็ญขั้นเซียนแท้อยู่หนึ่งคนแล้ว ตอนนี้กลับเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคน ต่อไปอิทธิพลของหอพหุสมบัติในเมืองเฟิงอวี่คงจะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นไปอีก"

ภายในลานบ้านของหอพหุสมบัติ

หลังจากการทะลวงผ่านสิ้นสุดลง ซูหัวก็เก็บงำกลิ่นอายของตนเอง พร้อมกับประสานมือคารวะซูเฉินด้วยสีหน้าเคารพยำเกรง

"ขอบคุณท่านประมุขขอรับ!"

เขารู้ดีอยู่แล้วว่าประมุขตระกูลไม่มีทางเป็นผู้ใดไปไม่ได้ ต่อให้จะมาถึงโลกเซียนแล้วก็ตามที