เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 220
น้ำเสียงของซูเฉินเต็มไปด้วยเจตนาฆ่าฟัน แผ่บรรยากาศกดดันจนผู้คนรู้สึกหนาบ่าและขนหัวลุกขึ้นมาเล็กน้อย
ทั่วทั้งเมืองวั่งหยุนไม่มีใครกล้าเอ่ยวาจาแม้แต่ครึ่งคำ ทุกคนต่างอยู่ในสภาพเงียบสงบราวนกจักจั่นในฤดูหนาว แม้แต่ลมหายใจก็ยังไม่กล้าสูดเข้าออกแรงนัก
นี่คือความกดดันที่ผู้แข็งแกร่งนำมาสู่ผู้คน
เหล่าคนที่ถูกซูเฉินทำลายพลังบำเพ็ญไปก่อนหน้านี้ ยามนี้ต่างก็พากันได้สติกลับมา รีบร้องขอความเมตตาไม่หยุดหย่อน
"บรรพจารย์ไว้ชีวิตด้วย มิใช่พวกเราที่ต้องการทรยศตระกูลซู เป็นเพราะซูหัวอวี่บีบบังคับ บังคับให้พวกเราต้องเลือกฝ่าย มิฉะนั้นก็มีแต่ทางตายสถานเดียว"
"พวกเราเองก็จนปัญญาจริงๆ ขอรับ!"
"ขออภัย บรรพจารย์ไว้ชีวิตด้วย!"
เสียงร้องขอชีวิตดังขึ้นไม่ขาดสาย บนใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความสิ้นหวังและความเวทนา
มาถึงขั้นนี้แล้ว ไม่มีผู้ใดกล้าสงสัยในตัวตนของซูเฉินอีกต่อไป