กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 195
เสียงของพุทธะว่านซื่อเต็มไปด้วยพลังยั่วยวนอันประหลาด ยอดฝีมือขั้นกึ่งจักรพรรดิหลายท่านที่เพียงแค่ส่งสัมผัสเทวะมาสำรวจ ในยามนี้ต่างก็มีความรู้สึกอยากจะปลงผมบวชเป็นพระขึ้นมาทันที
วิชาพุทธะนี้ช่างแปลกประหลาดเสียนี่กระไร!
ผู้คนจำนวนมากมีสีหน้าเคร่งขรึมและมองไปยังแดนตะวันตกด้วยแววตาที่ไม่เป็นมิตรนัก
วิธีการบังคับกล่อมเกลาจิตใจผู้อื่นเช่นนี้ เรียกได้ว่าผิดเพี้ยนยิ่งนัก
ซูเฉินหันขวับไปมอง เมื่อเห็นพุทธะว่านซื่อไร้รอยขีดข่วน มุมปากของเขาก็เหยียดยิ้มเย้ยหยันพลันเอ่ยว่า
"ก็พอมีลูกไม้เหมือนกันนี่"
มุมปากของพุทธะว่านซื่อยังคงประดับรอยยิ้มจาง ๆ ไว้ น้ำเสียงของเขาอ่อนโยนยิ่งนัก "จงอยู่ที่นี่เสียเถอะ!"
พริบตาเดียว ทั่วทั้งแดนตะวันตกก็แปรเปลี่ยนฟ้าดินปั่นป่วน รูปปั้นพระทองคำขนาดหมื่นวาศักดิ์สิทธิ์ปรากฏขึ้น ร่างกายของเขาทอประกายอำนาจแห่งจักรพรรดิที่หาใดเปรียบ