บทที่ 188

บทที่ 188

เงาร่างเลือนรางเหล่านี้ต่างมองไม่เห็นใบหน้า ทว่าพวกมันกลับมีความศักดิ์สิทธิ์ยิ่งยวด ราวกับเทพยดาจากสรวงสวรรค์ที่เสด็จลงมาปกครองโลกหล้า

เหล่าผู้ฝึกตนขั้นกึ่งจักรพรรดิภายในโลกเสวียนเทียน ต่างก็มีความรู้สึกว่าตัวตนของตนเองนั้นช่างเล็กจ้อยเหลือเกิน

ในเวลานั้นเอง

เงาร่างนับไม่ถ้วนเหล่านี้ต่างก็พากันคุกเข่าลงข้างหนึ่งอย่างพร้อมเพรียง พร้อมทั้งโค้งคำนับด้วยความเคารพยำเกรงไปยังทิศทางของแดนตะวันออก

ตูม!

ชั่วพริบตาเดียว ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างรู้สึกราวกับว่าสมองของตนเองกำลังระเบิด และหยุดทำงานไปชั่วขณะ

นี่มันหมายความว่าอย่างไรกัน เซียนทั้งหลายกำลังคุกเข่าคำนับให้ซูเฉินอย่างนั้นหรือ

ให้ตายเถอะ!?

ข้าเห็นอะไรเข้าเนี่ย!