บทที่ 178

บทที่ 178

แววตาของซูเฉินเต็มไปด้วยความเรียบเฉย เขากวาดมือโบกคราหนึ่ง ซูฉิงเทียนที่อยู่ข้างกายก็ถูกเก็บเข้าไปในพื้นที่สมบัติลับทันที

การศึกษาระดับนี้ ซูฉิงเทียนกับปืนใหญ่ไร้ค่าแทบไม่ต่างกันเลย

"อย่างนั้นหรือ"

เขามองไปยังภาพเงาขนาดมหึมาเหล่านั้นด้วยสีหน้าดูแคลน ในแววตาเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม

ซูเฉินมองไปยังส่วนลึกของเขาชาง ที่นั่นคือสถานที่กักขังมารดาของตน หากถึงเวลานั้นตระกูลเย่ใช้มารดามาเป็นเครื่องต่อรอง เขาก็จะใช้พลังที่ทรงพลังที่สุดในการช่วยเหลือออกมาให้ได้

แน่นอนว่า

นี่อาจทำให้โลกไม่สามารถแบกรับพลังนี้ไหว แม้จะไม่ถึงกับโลกพังทลาย แต่พื้นที่รอบเขาชางรัศมีหนึ่งล้านลี้ คาดว่าคงกลายเป็นความว่างเปล่าและความเงียบงันมืดมิด

เพียงแต่ทำเช่นนี้ บรรดายอดฝีมือขั้นกึ่งจักรพรรดิภายในเขาชาง ก็จะจำใจต้องออกจากด่าน