บทที่ 167

บทที่ 167

ดวงตาของซูเฉินหรี่ลงเล็กน้อย เขามองทอดไปยังเบื้องไกล ทั่วทั้งร่างแผ่ไอเย็นจาง ๆ ออกมา

โลกเสวียนเทียน ไม่ช้าก็เร็วเขาจะต้องยึดมาไว้ในมือให้ได้

โลกใบนี้ทั้งใบในอนาคต จะต้องกลายเป็นอาณาเขตของตระกูลซูอย่างแน่นอน

ด้วยเหตุนี้เอง ซูเฉินจึงจำเป็นต้องกำจัดศัตรูคู่ที่มีภัยคุกคามแอบแฝงต่อโลกเสวียนเทียนเสีย

รวมถึงแดนมารแห่งนั้นด้วย

ซูเฉินมองลงไปยังเบื้องล่าง ราวกับมองทะลุผ่านม่านกั้นระหว่างสองแดนหยินหยาง ตรงดิ่งเข้าสู่แดนมาร

ช่วงเวลานี้ความผิดปกติในแดนมารเริ่มมีความถี่เพิ่มสูงขึ้น ดูคล้ายกับว่ากำลังจะหลุดพ้นจากแดนหยางออกมาแล้ว

ในอดีตซูเฉินอาจจะยับยั้งเรื่องพวกนี้ไว้ ทว่าในตอนนี้เขาจะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวอีกแล้ว

เพราะเขารู้ดีอยู่แก่ใจว่า แดนมารไม่มีทางหลุดพ้นจากโลกเสวียนเทียนไปได้ และไม่มีทางที่จะหลุดพ้นออกไปได้เลยแม้แต่น้อย