บทที่ 162

บทที่ 162

ใบหน้าของจ้าวหรงเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน ภายในใจของนางยังเต็มไปด้วยความสะใจ การได้ปั่นหัวมู่ซินไห่เล่นทำให้ความรู้สึกปลอดโปร่งในใจของนางพุ่งขึ้นถึงขีดสุด

ณ ช่วงเวลานี้

ความโกรธในใจของมู่ซินไห่พุ่งทะยานขึ้นถึงขีดสุดแล้ว ร่างกายของเขาสั่นสะท้านเล็กน้อยเพราะความโกรธ แต่ถึงกระนั้นเขาก็ยังคงไม่ระเบิดอารมณ์ออกมา

สามารถเดินมาถึงขั้นนี้ได้ มู่ซินไห่มีความสามารถในการควบคุมอารมณ์เป็นอย่างดี จะไม่ยอมระบายมันออกมาส่งเดช

ยิ่งไปกว่านั้นในสถานการณ์เช่นนี้ หากไปล่วงเกินจ้าวหรงอีก จะไม่มีผลดีใด ๆ สำหรับเขาเลยแม้แต่น้อย

ดวงตาของมู่ซินไห่เต็มไปด้วยเส้นเลือดแดงก่ำ และภายในใจก็เต็มไปด้วยจิตสังหาร

จ้าวหรง นางช่างเลยเถิดเกินไปแล้วจริง ๆ!