บทที่ 146

บทที่ 146

ซูเฉินมองดูเขาเช่นนั้น กลิ่นอายพลังน่าสะพรึงกลัวแผ่ขยายออกไปอย่างต่อเนื่องโดยที่เขาไม่ได้ดึงพลังใด ๆ ออกมาเลย

เพียงแค่กระตุ้นกายเซียนหงเหมิงขึ้นมาอย่างเรียบง่าย ก็สร้างแรงกดดันระดับนี้ขึ้นมาได้แล้ว

เสียงของชายลึกลับมีความเคร่งขรึมอยู่บ้าง "เจ้าเป็นใครกันแน่!"

เขารับรู้ได้ว่าพลังที่แฝงอยู่ในไอสีม่วงนี้มากพอที่จะฆ่าร่างแยกร่างนี้ได้อย่างแน่นอน หรือกระทั่งสร้างภัยคุกคามต่อผู้แข็งแกร่งขั้นกึ่งจักรพรรดิได้ด้วยซ้ำ

และนี่เป็นเพียงพลังต่อสู้ของซูเฉิน ทั้งยังเป็นระดับพลังบำเพ็ญของเขาเองอีกด้วย

เนื่องจากหลังจากที่ซูเฉินแสดงพลังที่น่าสะพรึงกลัวนี้ออกมา วิถีสวรรค์ก็ไม่ได้เกิดอาการโอเวอร์โหลดจนพังทลายลงแต่อย่างใด มีเพียงความว่างเปล่าที่แตกสลาย

ความว่างเปล่าแตกสลาย เป็นเพราะดินแดนแห่งนี้ไม่สามารถรองรับได้ แต่หากวิถีสวรรค์ไม่สามารถรองรับได้นั่นถึงจะทำให้โลกพังทลาย

นี่คือแนวคิดที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิงถึงสองแบบ